Czy warto popłynąć na Stromboli?
Zaktualizowano:
Stromboli - wulkan, który zmienia spojrzenie na naturę
Pojechałam na Stromboli zeszłego lata po tym, jak zobaczyłam kilka zdjęć tego wulkanu na Instagramie. Na początku wydawało mi się, że to po prostu kolejna turystyczna pułapka, ale kiedy wieczorem z pokładu łodzi zobaczyłam pierwszą erupcję, zrozumiałam – to coś zupełnie innego.
Erupcje powtarzają się co piętnaście-dwadzieścia minut i każda z nich jest trochę inna. Czasami po prostu czerwone iskry lecą do góry, czasami słychać grzmot i widać, jak lawa spływa po zboczu. Staliśmy na wodzie jakieś dwie godziny, aż zrobiło się całkiem ciemno, bo właśnie po zmroku widowisko jest najefektowniejsze. Przewodnik opowiadał, że wulkan jest aktywny nieprzerwanie już od kilku tysięcy lat, a miejscowi dawno przyzwyczaili się do tych dźwięków.
Poza samym wulkanem podobało mi się miasteczko na wyspie. Małe, z wąskimi uliczkami i czarnym piaskiem na plażach. Turystów niewielu, bo większość przyjeżdża tylko na kilka godzin z innych wysp. Jeśli jest możliwość zostania na noc, polecam to zrobić – atmosfera jest zupełnie inna, kiedy dzienne wycieczki odjeżdżają.
Może być również przydatne:
Polecamy zapoznać się ze wszystkimi dostępnymi wycieczkami wokół Stromboli: z Tropei od 44 euro; z Milazzo od 72 euro; z Lipari od 35 euro.
Szczególnie polecamy wycieczkę statkiem z Milazzo na Panareę i wieczorny Stromboli od 94 euro.
Warto również zapoznać się z obszernymi artykułami na naszej stronie internetowej: Wyspa Stromboli: Czy warto? (jak się tam dostać z Sycylii, co warto zobaczyć i zrobić, wycieczki do wulkanu); Wyspy Liparyjskie: Czy warto? (dlaczego warto odwiedzić, gdzie się znajdują i jak się tam dostać z Sycylii, wycieczki, co można zobaczyć).
Czy warto popłynąć na Stromboli?
Jaki jest obecny status Stromboli pod względem aktywności? Czytałam, że regularnie wybucha, ale chcę zrozumieć – jak silne są obecnie erupcje i czy wpuszczają turystów na górę w obecnej sytuacji?
Katarzyna
Lepiej raz zobaczyć niż sto razy przeczytać
Na początku wahałem się, czy warto poświęcać cały dzień na wycieczkę do Stromboli, bo czytałem różne opinie. Ale kiedy przyjechałem na Sycylię, wszyscy miejscowi zgodnie mówili, że nie można tego przegapić. Wziąłem bilet na wieczorną wycieczkę z Lipari.
Łódź płynęła półtorej godziny, morze było trochę niespokojne, więc kto źle znosi podróże po wodzie, lepiej żeby wziął tabletki z wyprzedzeniem. Dopłynęliśmy do wyspy około siódmej, kiedy jeszcze było widno, i przewodnik pokazywał, gdzie dokładnie jest krater. Potem zaczęliśmy czekać na zachód słońca. Kiedy się ściemniło, zaczął się prawdziwy show – błyski światła, grzmoty, zapach siarki dochodził nawet do łodzi. Nagrałem film, ale nawet w przybliżeniu nie oddaje tego uczucia, kiedy stoisz pośrodku morza i patrzysz na żywy wulkan.
Wejście na szczyt wymaga przygotowania
Margareta Baum
Zdecydowałam się wspiąć na szczyt Stromboli z przewodnikiem, bo z łodzi wydaje się, że wszystko jest daleko i nie robi takiego wrażenia. Wspinaczka zajęła cztery godziny i była o wiele trudniejsza, niż myślałam. Ścieżka jest stroma, szczególnie ostatnie pięćset metrów, gdzie już pod nogami jest wulkaniczny piasek i cały czas się ześlizgujesz.
Grupa liczyła dwanaście osób i troje nie doszło na szczyt, bo nie obliczyli swoich sił. Przewodnik ostrzegał, że potrzebne jest odpowiednie przygotowanie, ale wielu ludzi nie traktuje tego poważnie. W górę szliśmy jeszcze w świetle, żeby na szczycie zastać ciemność i zobaczyć erupcję z bliska. Kiedy dotarliśmy do krateru, czekaliśmy jakieś czterdzieści minut, aż zaczęła się erupcja. Lawa leciała jakieś pięćdziesiąt metrów od nas, a przewodnik cały czas pilnował, żebyśmy stali w bezpiecznej strefie.
Zejście było łatwiejsze fizycznie, ale w ciemności z latarkami iść po sypkim zboczu też nie jest proste. Buty po tym można wyrzucić, bo wulkaniczny pył wdziera się wszędzie. Ale wrażenia są tego warte – ze szczytu wulkan wygląda zupełnie inaczej niż z morza.
Wyspa zasługuje na osobną uwagę
Spędziłam na Stromboli dwie noce i ani razu tego nie żałowałam. Większość turystów przyjeżdża na wieczór, patrzy na erupcje z łodzi i wraca, ale sama wyspa jest równie ciekawa jak wulkan. Zatrzymałam się w małym hotelu przy porcie, skąd widać całe zbocze wulkanu. W nocy, kiedy erupcje są szczególnie jasne, można patrzeć prosto z tarasu.
W dzień spacerowałam po wiosce – nie ma tam samochodów, tylko elektryczne wózki do przewożenia rzeczy i produktów. Plaże z czarnym piaskiem, woda przejrzysta, ludzi mało. Jedzenie w restauracjach smaczne, ryby świeże, ceny wyższe niż na lądzie, ale nie krytycznie. Jest jeszcze mniejszy krater, Strombolicchio, do którego można dojść piechotą, jeśli jest czas i chęci.
Zależy od tego, czego się oczekuje
Klaus Gerke
Jeździłem na Stromboli z Milazzo, wyszło taniej niż z Lipari, ale droga dłuższa – trzy godziny w jedną stronę. Wycieczka była zorganizowana tak, że mieliśmy dwie godziny na wyspie przed zmrokiem, potem wypływaliśmy w morze oglądać erupcje. Szczerze mówiąc, oczekiwałem czegoś więcej.
Może nie miałem szczęścia z pogodą, bo zachmurzenie było duże i błyski nie były tak dobrze widoczne. Albo po prostu wulkan tego dnia był mało aktywny, bo sam przewodnik mówił, że czasami bywa bardziej efektownie. Z łodzi wydaje się, że wszystko jest daleko, chciałem bliżej, ale kapitan nie mógł podpłynąć ze względów bezpieczeństwa. Jeśli jest możliwość wejścia na szczyt, pewnie lepiej wybrać tę opcję. Z wody wrażenia są mniejsze niż się spodziewałem.
Wieczorny rejs na zawsze w pamięci
Wzięłam nocną wycieczkę na Stromboli po tym, jak koleżanka mieszkająca w Katanii powiedziała, że to absolutnie trzeba zobaczyć. Wypłynęliśmy o szóstej wieczorem, na łodzi było ze trzydzieści osób, wszyscy z aparatami i telefonami w pogotowiu.
Na początku płynęliśmy obok innych Wysp Liparyjskich, przewodnik opowiadał ich historię, ale wszyscy czekali na Stromboli. Kiedy dopłynęliśmy bliżej, słońce właśnie zachodziło i niebo stało się różowo-fioletowe. Pierwszą erupcję zobaczyliśmy jeszcze o zmierzchu, a potem co dwadzieścia minut nowe wybuchy. Niektóre były ciche, niektóre z grzmotami, i za każdym razem wszyscy bili brawo, jakby na koncercie. Krążyliśmy koło wyspy godzinę, może trochę dłużej, potem popłynęliśmy z powrotem.
W drodze powrotnej wielu ludzi już spało, bo dzień był długi, ale ja siedziałam na pokładzie i patrzyłam na gwiazdy. Morze w nocy spokojne, ciepło, i uczucie, że właśnie zobaczyło się coś naprawdę wyjątkowego.
Może być również przydatne:
Polecamy zapoznać się ze wszystkimi dostępnymi wycieczkami wokół Stromboli: z Tropei od 44 euro; z Milazzo od 72 euro; z Lipari od 35 euro.
Szczególnie polecamy wycieczkę statkiem z Milazzo na Panareę i wieczorny Stromboli od 94 euro.
Warto również zapoznać się z obszernymi artykułami na naszej stronie internetowej: Wyspa Stromboli: Czy warto? (jak się tam dostać z Sycylii, co warto zobaczyć i zrobić, wycieczki do wulkanu); Wyspy Liparyjskie: Czy warto? (dlaczego warto odwiedzić, gdzie się znajdują i jak się tam dostać z Sycylii, wycieczki, co można zobaczyć).